در اندرون تو کسی ست /

                             دنیایی ست /

  و ترا یاری خواهد داد که خواستن را به شدن بدل کنی /

 و نیرویی نهفته ، که گامهایت را

                                      پیوسته براه تواند برد

 پس خویشتن را آنگونه که می پسندی ترسیم کن

                                           و دست به کار آنچه باید .

 و هر روز تنها گامی بردار ، آرام و پر توان

                                  در امتداد آن رویای دلپذیر

 آری گاه چنین شود که تداوم راه / سخت و نا ممکن آید /

                                                          رویایت را فرو مگذار.

 پس آنگاه ، سحر گاهی فرا خواهد رسید

                             که چشم بگشایی و خویشتن را بینی /

                                                                   بایسته و پر توان

                          و آمیخته ی آنچه که می خواسته ای .

 این کمترین پاداش شهامت است .

                     و ایمان به آنکه در تست

                     و آویختن به رویاهایت

                     رویاهایت را فرو مگذار .

                                                            " دونا لوین  "