دل تنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند

رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده میگیرد

و هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است

از حرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان و شگفتی های بر زبان نیامده

در این سکوت حقیقیت ما نهفته است

حقیقیت تو و من  ...

 

ترجمه ی تالیفی احمد شاملو  از مارگرت بیگل